5. W Polce Ludowej

Rok szkolny 1944/45 rozpoczął się 20 września uroczystą mszą. W szkole często stacjonowały wojska rosyjskie, ale kierownik Kuszaj zdołał uratować inwentarz szkolny, a także katalogi, akta szkolne. Wojsko zniszczyło tylko księgę protokołów zebrań i urlopów. Zabrało także ze szkoły czysty, nie zapisany papier, czyste zeszyty i okładki tekturowe, bo to było im potrzebne do pisania. Sale szkolne nie były bielone od 5 lat, czyli od wybuchu wojny. Pan Kuszaj uprzątnął je przy pomocy uczniów, a wybite okna zostały zasłonięte tekturą [1]. Kierownik zawiesił ukrywanego “Orła”, wyjął z ukrycia mapy, książki i gazetki. Władze szkolne wydały zarządzenie przywracające stan z roku 1939. 21 września 1944 r. Inspektorat Szkolny w Rzeszowie mianował nowym nauczycielem Leona Perka, męża dotychczasowej nauczycielki Leonii Perek [2]. Pan Perek uczył klasy I i III. Został przywrócony przedwojenny program nauczania. 7 stycznia 1945 r. pan Perek został zwolniony na własna prośbę, a na jego miejsce powołano panią Perek. Od końca stycznia 1945 r. do 21 lutego naukę przerwano z braku opału. W marcu 1945 r. zorganizowano w szkole czteromiesięczny kurs wieczorowy obejmujący program klasy siódmej. Wykładał na nim pan Kuszaj i nauczyciel z Dolnej Pstrągowej, Kazimierz Sysak. Rok szkolny zakończono 29 czerwca 1945 r.[3].

4 września 1945 r. rozpoczął się rok szkolny 1945/46. Inspektorat Szkolny przydzielił dwie nowe nauczycielki: Janinę Majewska i Wandę Holy [4]. We wszystkich szkołach wprowadzono klasy od I do VII. Kierownik Kuszaj uczył klasy V i VI, pani Majewska II i IV, a pani Holy I i III. 12 lutego uczniowie obchodzili dzień urodzin Tadeusza Kościuszki, 1 maja Święto Robotnicze a 3 maja Święto Narodowe. Uczniowie przeprowadzili zbiórkę “Książki i na książki”. 9 kwietnia 1946 r. świętowano w szkole rocznicę zakończenia wojny. W dniach 13 – 14 czerwca 1946 r. w Pstrągowej przebywał biskup Barda, a dzieci szkolne były u bierzmowania [5]. 17 czerwca 1946 r. zorganizowano w lesie Święto Lasu i Pieśni. Brały w nim także udział szkoły z Zawadki i Grodziska. Rok szkolny zakończono 28 czerwca 1946 r. [6].

Rok szkolny 1946/47 rozpoczął się 3 września uroczystym nabożeństwem. Jedną salę szkolną wybielono a drugą pozostawiono bez zmian gdyż planowano przesunięcie ściany tak, aby ją zmniejszyć, a z kancelarii uzyskać trzecią salę, ponieważ trojgu nauczycielom źle się uczyło w dwóch salach. Ludność domagała się klasy siódmej ponieważ do szkoły na Pstrągowej Dolnej było daleko. 22 września 1946 r. zorganizowano w szkole wspólnie z PCK uroczystość “Matki i Dziecka”. Biedne dzieci otrzymały po kilka książek i po 2 zeszyty [7]. 24 września 1946 r. rozpoczęło się przestawianie ściany, a prace trwały kilka dni. Zaraz po ich zakończeniu lekcje odbywały się w trzech salach, ale w jednej sali brakowało podłogi, a w drugiej pieca. 26 stycznia 1947 r. odbył się w szkole “Opłatek”, który zorganizowali PCK i “Społem” [8]. Złożyły się na niego deklamacje, przedstawienie, śpiewy i przemówienia. W maju obchodzono w szkole: 1 maja – Święto Robotnicze, 3 maja – Święto Narodowe, a 9 maja – Święto Zwycięstwa. 5 maja 1947 r. urządzono w szkole św. Mikołaja. Dzieciom rozdano prezenty ufundowane przez PCK. Rok szkolny zakończono 28 czerwca 1947 r. Na zakończeniu zebrała się miejscowa ludność, a dzieci deklamowały wiersze, śpiewały, wykonywały inscenizacje [9].

Rok szkolny 1947/48 rozpoczęto 3 września uroczystą mszą świętą, ale dzieci nie zebrały się po niej w szkole, bo nadal trwał w niej remont. Naukę rozpoczęto dopiero 8 września. Do użytku oddano 3 salę o powierzchni 30 m2, w której ułożono nową podłogę i wstawiono piec kaflowy, a gmina zakupiła do niej 10 trzyosobowych ławek. Utworzono klasę siódmą, a nowością było wprowadzenie 1 godziny języka angielskiego [10]. 1 maja 1948 r. uczniowie obchodzili Święto Robotnicze i brali udział w uroczystościach w Czudcu. W dniach 2 – 4 maja 1948 r. zorganizowano w szkole Święto Oświaty, które połączono ze zbiórką [11]. W dniach 16 i 17 czerwca 1948 r. klasy VI i VII były na wycieczce w Łańcucie. Dzieci zwiedziły zamek, browar i miasto Łańcut, a następnego dnia w drodze powrotnej zwiedziły miasto Rzeszów i muzeum. Rok szkolny zakończono 26 czerwca 1948 r. Dzieci zaprezentowały inscenizacje, a kierownik Kuszaj przedstawił krótkie sprawozdanie [12].

1 września 1948 r. rozpoczęto rok szkolny 1948/49. Normalną naukę zaczęto dopiero 11 września 1948 r., bo od 1 września malarze rozpoczęli malowanie sal szkolnych. Obowiązkami podzielono się tak, że pan Kuszaj uczył klasy VI i VII – razem, pani Majewska uczyła klasy IV i V – razem, a pani Holy klasę III, a potem klasy I i II. 16, 19 i 23 marca 1949 r. w Czudcu szczepiono uczniów przeciwko gruźlicy [13]. 4 kwietnia 1949 r. zachorowała Wanda Holy i opuściła szkołę. 30 kwietnia 1949 r. zachorowała pani Majewska i do 16 maja 1949 r. kierownik Kuszaj uczył sam siedem klas. 1 maja 1949 r. zorganizowano uroczysty poranek, 9 maja uroczyście obchodzono “Święto Lasu”, w którym brały także udział szkoły z Zawadki, Różanki, Bystrzycy, Wiśniowej i Budzisza Wielopolskiego. Uczniowie brali udział w zawodach i zabawach. W dniach 14 – 18 czerwca 1949 r. w całej Polsce badano wyniki nauczania. W czasie wakacji szkołę obejrzała specjalna komisja gminno – oświatowa [14].

Rok szkolny 1949/50 rozpoczęto 1 września 1949 r. w obecności władz gromadzkich, partyjnych i rodziców. Po raz pierwszy grono pedagogiczne nie prowadziło uczniów do kościoła, ale poszli sami. Naukę rozpoczęto 2 września. Do pracy nie zgłosiła Wanda Holy, która cały czas była na zwolnieniu lekarskim [15]. 13 października 1949 r. szkoła była wizytowana przez podinspektora panią Ziembową. Kierownik Kuszaj zażądał od niej jeszcze jednego nauczyciela. Jego żądanie spełniono, ale przydzielony do pracy Józef Róg z Budziwoja nie zgłosił się do pracy, zobaczywszy warunki. Inspektorat szkolny mianował, więc kolejnego nauczyciela panią Janinę Rożkiewicz z Tyczyna, która zgłosiła się do pracy 15 stycznia 1950 r. [16]. Do nauczania wprowadzono nowy przedmiot, czyli język rosyjski – 2 godziny w klasie V i język angielski w klasie VI i VII – 3 godziny. Obu języków uczył pan Kuszaj. 21 grudnia 1949 r. zorganizowano poranek ku czci Stalina, w styczniu były uroczystości ku czci Lenina. 1 maja 1950 r. uczniowie wyjechali do Czudca na obchody Święta Robotniczego. 4 czerwca 1950 r. rozpoczął się “Tydzień Dziecka”. 50 najbiedniejszych dzieci wyjechało do Rzeszowa i obejrzało w teatrze przedstawienie pt. “Czerwony Kapturek”. Rok szkolny zakończono 23 czerwca 1950 r. w obecności rodziców. Pożegnano uczniów klasy siódmej [17].

Rok szkolny 1950/51 rozpoczęto 1 września 1950 r. Nauka odbywała się w dwóch salach i na korytarzu, bo w trzeciej sali nadal nie zrobiono nowej podłogi. Nauczycielka Janina Rożkiewicz została na własna prośbę przeniesiona do Zgłobnia. 11 września 1950 r. do pracy w szkole zgłosił się Stanisław Tęczar. Mimo starań kierownika Kuszaja nie przydzielono czwartego nauczyciela i nauka odbywała się w klasach łączonych [18]. 6 października 1950 r. na miejsce pana Tęczara, który przeniósł się do Wysokiej, przyszedł Czesław Flaga. W styczniu 1951 r. Wydział Oświaty w Rzeszowie przydzielił czwartą nauczycielkę Zofię Pasternak z Czudca. To spowodowało zmiany w planie lekcji, a klasy łączone zostały zlikwidowane. Rok szkolny zakończono 23 czerwca 1951 r. w obecności rodziców, Komitetu Rodzicielskiego i Zarządu PCK. Dzieci śpiewały i deklamowały, odegrały baśń Porazińskiej “Czarodziejska fujarka”. Pożegnano klasę siódmą, a całą uroczystość zakończono zabawą taneczną dla uczniów [19].

1 września 1951 r. o godz. 8:00 rozpoczęto rok szkolny 1951/52. Nauka odbywała się w trzech salach, a z opóźnieniem do pracy zgłosił się Czesław Flaga. 4 września 1951 r. zjawiła się w szkole Komisja z Wydziału Oświaty. Za radą kierownika Wydziału Oświaty, Kazimierza Stodzińskiego, postanowiono utworzyć czwartą salę lekcyjną wstawiając ścianę w dużym korytarzu i tak zrobiono [20]. 1 lutego 1952 r. szkoła otrzymała radio z Wydziału Oświaty. Początkowo było wielką atrakcją. Uczniowie słuchali audycji, lekcji śpiewu, ale już w kwietniu radio się popsuło. Nowością w tym roku szkolnym było wprowadzenie ocen klasyfikacyjnych uczniów, odnotowywanie poszczególnych stopni, a także egzaminy końcowe dla klasy VII. 9 czerwca 1952 r. odbył się egzamin pisemny z języka polskiego czyli dyktando, 10 czerwca 1952 r. ponownie z języka polskiego – wypracowanie. 11 czerwca 1952 r. egzamin pisemny z matematyki, 17 czerwca 1952 r. miał miejsce egzamin ustny z matematyki, 18 czerwca 1952 r. z nauki o Polsce i Świecie Społecznym, 20 czerwca 1952 r. – egzamin ustny z języka polskiego [21]. Egzamin przeprowadzili kierownik Kuszaj i nauczyciel Czesław Flaga. Wyniki egzaminów były dość dobre. Jedna uczennica nie przystąpiła do egzaminu, a dwóch uczniów musiało egzamin poprawiać. W tym roku szkolnym uczniowie świętowali “Miesiąc Przyjaźni Polsko – Radzieckiej”, urodziny Stalina, powitanie Nowego Roku, 1 Maja. Rok szkolny zakończono 25 czerwca 1952 r. i pożegnano uczniów klasy siódmej. We wszystkich uroczystościach współdziałał Komitet Rodzicielski, który nauczyciele włączali do współpracy [22].

Rok szkolny 1952/53 rozpoczął się 1 września 1952 r. Na miejsce Czesława Flagi, który zrezygnował z pracy przyszedł Jan Kut pochodzący z sąsiedniej Zawadki. Nauczyciele rozdzieli między siebie przedmioty. Zofia Pasternak uczyła geografii, Janina Majewska uczyła przyrody oraz fizyki z chemią, Jan Kut uczył historii oraz nauki o Konstytucji, a kierownik Kuszaj uczył matematyki i języka rosyjskiego. Dodatkowo języka polskiego Jan Kut uczył w klasie VII, a pani Majewska w klasie VI [23]. Trzy sale szkolne zostały odmalowane. Czwarta sala nadal była bez podłogi, którą zniszczył grzyb. 7 i 8 września 1852 r. w całej Polsce odbyły się “Dożynki”, które w szkole omawiano, a Zofia Pasternak została wydelegowana z Koła ZMP do wyjazdu na obchody do Krakowa [24]. 16 listopada 1952 r. wybrano nowy Komitet Rodzicielski, a jego przewodniczącym został Aleksander Drozd. Ustępujący Komitet Rodzicielski napisał skargę do Ministerstwa Oświaty na kierownika Kuszaja, ale dochodzenie przeprowadzone przez Wydział Oświaty w dn. 28 i 29 stycznia 1953 r. wykazało, że zarzuty przedstawione w skardze były nieprawdziwe [25]. 17 lutego 1953 r. urządzono w szkole “Wieczór karnawałowy” ku uczczeniu rocznicy bitwy pod Stalingradem. Przemówienie naświetlające tło historyczne i znaczenie bitwy wygłosił do zebranych rodziców i uczniów Jan Kut. W październiku nauczyciele propagowali Miesiąc Przyjaźni Polsko – Radzieckiej. Z tej okazji uczniowie śpiewali i deklamowali, odegrali dwie sztuki, jedną po rosyjsku, a na zakończenie odbyła się zabawa karnawałowa dla starszych uczniów. W sobotę 7 marca 1953 r. na lekcjach podano uczniom wiadomość o śmierci Józefa Stalina, który zmarł 5 marca. Na szkole wywieszono flagę państwową i portret Stalina przyozdobiony czarną krępą. 9 marca 1953 r. o godz. 10:00 uczniowie i nauczyciele uczcili dzień pogrzebu Stalina trzyminutową ciszą. Na lekcjach wspominano osobę Stalina [26]. 8 marca 1953 r. uczniowie świętowali Międzynarodowy Dzień Kobiet. 12 marca 1953 r. listonosz doręczył kierownikowi Kuszajowi pismo urzędowe od Powiatowego Związku Nauczycielstwa Polskiego, który wzywał kierownika na zdawanie ostatecznego egzaminu ideologicznego. Egzamin ten miał się odbyć 11 marca 1953 r., więc pan Kuszaj otrzymał zawiadomienie dzień po egzaminie i siłą rzeczy nie stawił się na nim [27]. 14 marca 1953 r. obchodzono 70 rocznicę śmierci Karola Marksa. 18 marca 1953 r. wydział Oświaty w Rzeszowie przeniósł nauczycielkę Zofię Pasternak do Bratkowic, ale do końca tego roku szkolnego nikt nie został mianowany na jej miejsce. Pozostali nauczyciele musieli sobie radzić ucząc łączone klasy. W wieczór przed 1 maja 1953 r. urządzono w szkole wieczornicę, która zakończyła się zabawą taneczną. 1 Maja uczniowie pojechali do Czudca na oficjalne uroczystości, które niezbyt się udały ze względu na złą organizację. Pod koniec roku szkolnego odbyły się egzaminy końcowe dla klasy VI i VII, które składały się z części pisemnej z języka polskiego i matematyki w dn. 9, 10, 11 i 20 czerwca 1953 r. oraz części ustnej w dniach 17, 18, 19 i 20 czerwca 1953 r. Egzaminy zakończono 22 czerwca 1953 r., a rok szkolny 25 czerwca [28].

Poprzez naciski części mieszkańców nieprzychylnych kierownikowi Kuszajowi, wymuszono na nim wniesienie podania o urlop, który otrzymał od 1 września do 30 listopada 1953 r. Wydział Oświaty w Rzeszowie na ten okres obowiązki kierownika szkoły przekazał tymczasowo nauczycielowi Janowi Kutowi [29]. Pan Kuszaj, który całe życie poświęcił dla Pstrągowej Górnej, borykał się z licznymi trudnościami, ale mimo to doprowadził do wybudowania szkoły i jej wykończenia, często płacą za to własnymi pieniędzmi, poczuł się zraniony takim potraktowaniem go przez część mieszkańców, dla których zrobił tyle dobrego nie tylko jako nauczyciel, ale i osoba prywatna, dużo pracująca społecznie. Osamotnienie, gorycz i żal doprowadziły do tego, że 15 października 1953 r. odebrał sobie życie rzucając się pod pociąg między Zaborowem, a Czudcem. Zwłoki jego zauważono dopiero o godz. 18:00. Do szkoły przywieźli je kierownik Jan Kut, stróż szkolny Tadeusz Jesion i sąsiad szkoły Antoni Pyra. 17 października 1953 r. o godz. 1600 odbył się pogrzeb. Józef Kuszaj został pochowany na cmentarzu parafialnym w Pstrągowej, gdzie spoczywa do dziś. Żegnali go wszyscy uczniowie oraz nauczyciele z całej okolicy [30].

15 września 1953 r. Wydział Oświaty w Rzeszowie przydzielił do pracy w szkole na Pstrągowej Górnej Zytę Niedzielę. 28 września 1953 r. odbyła się w szkole akademia z okazji Miesiąca Budowy Warszawy. 1 listopada 1953 r. na miejsce pana Kuszaja Wydział Oświaty mianował do tutejszej szkoły Zofię Banaś z Pstrągowej Dolnej. 5 listopada 1953 r. oddano do użytku czwartą salę lekcyjną, która była nieczynna od dwóch lat z powodu zagrzybienia [31]. 1 stycznia 1954 r. odbyło się uroczyste powitanie Nowego Roku przez uczniów, dla których Komitet Rodzicielski urządził skromne przyjęcie. 3 stycznia 1954 r. Wydział Oświaty w Rzeszowie zwolnił nauczycielkę Zytę Niedzielę z obowiązków nauczycielskich na jej własne żądanie, a mianowany na jej miejsce Tadeusz Siwak objął obowiązki 6 lutego 1954 r. [32]. W tym roku szkolnym naukę przerwano tylko na jeden tydzień z powodu mrozów sięgających 40o. W czasie ferii zimowych wykonano w szkole żelazną balustradę przy schodach frontowych i na piętro. 9 czerwca 1954 r. uczniowie klas IV – VII przystąpili do egzaminów promocyjnych i końcowych. Rok szkolny zakończono 25 czerwca 1954 r. W czasie wakacji dzięki staraniom kierownika Kuta pomalowano okna i drzwi w salach lekcyjnych [33].

1 września 1954 r. rozpoczął się rok szkolny 1954/55. Nowością było wprowadzenie w szkołach apelów porannych zamiast dotychczasowej modlitwy. Uczniowie i ludność miejscowa przyjęła te zmiany z niezadowoleniem. Wydział Oświaty zwolnił nauczyciela Tadeusza Siwaka, a na jego miejsce przyszła niewykwalifikowana nauczycielka Maria Chaber, która rozpoczęła pracę 6 września 1954 r. [34]. W pierwszych tygodniach nowego roku szkolnego częściowo zakończono prace przy mieszkaniach nauczycielskich, które zostały rozpoczęte jeszcze na wakacjach. Dzięki temu pani Majewska po 9 latach pracy w tutejszej szkole w końcu w niej zamieszkała. 1 listopada 1954 r. wybrano nowy Komitet Rodzicielski. W 1954 r. został ustanowiony nowy powiat w Strzyżowie i Wydział Oświaty został przeniesiony do Strzyżowa [35].

Rok szkolny 1955/56 rozpoczął się 1 września 1955 r. Grono nauczycielskie rozpoczęło prace w niezmienionym składzie. W ciągu tego roku szkolnego najstarsza nauczycielka, pani Janina Majewska dużo chorowała, więc pozostali nauczyciele musieli radzić sobie w trójkę. Kierownik Kut i Komitet Rodzicielski postanowili otynkować budynek szkoły z zewnątrz. Cały rok gromadzono potrzebne materiały i w czasie wakacji rozpoczęły się prace przy elewacji budynku szkoły. Prace niefachowe wykonała miejscowa ludność w czynie społecznym, a za prace fachowe Wydział Oświaty w Strzyżowie zapłacił 7000 zł. Prace udało się zakończyć przed 1 września 1956 r. [36].

W roku szkolnym 1956/57 Wydział Oświaty w Strzyżowie przeniósł panią Marię Haber do Szkoły Podstawowej w Pstrągowej Dolnej, a na jej miejsce przyszła Czesława Skwierz. Większość nauczycieli posiadała kwalifikacje pedagogiczne, więc praca w szkole zmieniła się na lepsze. Przez cały ten rok szkolny kierownik Kut i Komitet Rodzicielski przygotowywali się do budowy budynku gospodarczego i ubikacji przy szkole. W czynie społecznym gromadzono materiał potrzebny na budowę. Rok szkolny zakończono 24 czerwca 1957 r. [37].

W roku szkolnym 1957/58 Wydział Oświaty w Strzyżowie na prośbę Zofii Banaś przeniósł ją do Szkoły Podstawowej nr 3 w Pstrągowej Woli, a na jej miejsce przyszły dwie młode niewykwalifikowane nauczycielki z Zawadki: Helena Cynarska i Adela Dziedzic. Mimo zwiększenia liczby nauczycieli praca w szkole szła ciężko, bo młode nauczycielki podnosiły swoje kwalifikacje i dojeżdżały na konsultacje do Gorlic, a pani Majewska nadal często chorowała i to nawet po kilka miesięcy. Ta sytuacja ujemnie odbiła się na wynikach nauczania. We wrześniu i październiku 1957 r. wybudowano przy szkole budynek gospodarczy i ustępy [38]. Jesienią i zimą zorganizowano w szkole kurs wieczorowy obejmujący materiał klasy VII. Pomimo tego, że duża liczba młodzieży i osób starszych nie miała ukończonej szkoły podstawowej, było mało chętnych do udziału w kursie. Kiedy udało się już zgromadzić potrzebną ilość uczestników kursu, pojawił się problem z nauczycielami, którzy uczyliby na kursie. Ostatecznie kierownik Szkoły Podstawowej nr 1, Tadeusz Paściak uczył matematyki, fizyki i chemii, a kierownik Kut uczył pozostałych przedmiotów. Zajęcia odbywały się dwa razy w tygodniu. Z 19 osób uczestniczących w kursie 15 osób zdało egzamin z wynikiem pozytywnym [39].

W roku szkolnym 1958/59 skład grona nauczycielskiego nie zmienił się. Praca szkoły poprawiła się na lepsze, gdyż całe grono posiadało już kwalifikacje pedagogiczne. Wszyscy nauczyciele starali się na bieżąco opanowywać zmiany zachodzące w programach nauczania i wychowaniu laickim. Pani Majewska nadal dużo chorowała, co wprowadzało zamieszanie w organizacji pracy szkoły [40].

W roku szkolnym 1959/60 z dniem 1 września 1959 r. pani Janina Majewska odeszła na rentę, a na jej miejsce Wydział Oświaty w Strzyżowie mianował Edwarda Bieńka, który wcześniej pracował w Szkole Podstawowej w Zawadce. Pan Bieniek był nauczycielem kwalifikowanym i z dużą praktyką. Od jesieni 1959 r. wszyscy nauczyciele zamieszkali w mieszkaniach służbowych w szkole [41]. W okresie jesienno – zimowym znowu zorganizowano kurs wieczorowy obejmujący program klasy VII. Uczyli na nim Jan Kut, Edward Bieniek i Czesława Skwierz. Uczestnicy, którzy dotrwali do końca kursu ukończyli go z wynikami pozytywnymi [42].

W roku szkolnym 1960/61 Edward Bieniek na własne żądanie przeniósł się do Wielopola Skrzyńskiego, a szkoła nie otrzymała innego pedagoga z powodu braku nauczycieli. Kierownik Kut skarżył się w kronice, że Komitet Rodzicielski, ani miejscowe środowisko nie wspierali szkoły w wychowaniu socjalistycznym, a nawet je utrudniali [43].

Dopiero w roku szkolnym 1962/63 Wydział Oświaty w Strzyżowie mianował do pracy w tutejszej szkole Marię Łyszczarz, która wcześniej uczyła w Szkole Podstawowej nr 1 w Pstrągowej i Zofię Szelę, która wcześniej uczyła w Szkole Podstawowej nr 3 w Pstrągowej. Po kilku miesiącach pani Szela znowu została przeniesiona do poprzedniego miejsca pracy. W tym roku szkolnym w szkole powołano do istnienia drużynę harcerską [44].

Rok szkolny 1963/64 zaczął się od zmiany na stanowisku kierownika szkoły. 1 września 1963 r. na własne żądanie dotychczasowy kierownik Jan Kut został przeniesiony do powiatu rzeszowskiego, gdzie podjął pracę w Wydziale Oświaty. Na własne żądanie została także przeniesiona nauczycielka Czesława Marczydło. Nowym kierownikiem Wydział Oświaty mianował nauczyciela Władysława Trelę [45]. W szkole było 5 etatów nauczycielskich, ale do pracy przystąpiło tylko 4 nauczycieli, bo Wydział Oświaty tłumaczył się trudnościami z obsadzeniem wolnego etatu. Pracę grona nauczycielskiego utrudniał fakt, że dwie nauczycielki Helena Więcek i Adela Dziedzic często wyjeżdżały, bo dokształcały się w Studium Nauczycielskim, a Maria Łyszczarz często wyjeżdżała na szkolenia harcerskie. W szkole brakowało specjalistów przedmiotowych a zwłaszcza nauczyciela polskiego. Grono nauczycielskie uporządkowało kancelarię szkolną, pomoce naukowe i bibliotekę. Drużyna harcerska brała udział w Powiatowym Zlocie Młodzieży, gdzie najmłodsi harcerze złożyli przyrzeczenie. Drużyna ta należała do najlepszych drużyn harcerskich w powiecie [46]. W szkole zorganizowano dożywianie, na które fundusze wyłożyli: Wydział Oświaty w Strzyżowie, Kółko Rolnicze i Komitet Rodzicielski. Dzięki dożywianiu znacznie wzrosła frekwencja, co miało dodatni wpływ na wyniki nauczania. Klasę VII ukończyło 15 uczniów, z czego 5 poszło do szkoły średniej [47].

W roku szkolnym 1964/65 w okresie zimowym ponownie zorganizowano dożywianie, co znowu zapewniło frekwencję. W grudniu 1964 r. w szkole odbyła się wizytacja, której dokonał podinspektor szkolny Franciszek Dynia. Podinspektor ocenił, że nauka w SP nr 2 odbywała się w ciężkich warunkach lokalowych i środowiskowych [48]. Nauka odbywała się na dwie zmiany. W szkole zorganizowano imprezę z okazji Dnia Nauczyciela, a także choinkę szkolną. Odbyły się apele z okazji 15 rocznicy powstania NRD, 21 rocznicy Wojska Polskiego, 47 rocznicy Rewolucji Październikowej, a także apel na temat “Higiena osobista ucznia i zachowania się” [49].

W roku szkolnym 1965/66 nauczyciele przygotowywali się do reformy szkolnej, która miała nastąpić w następnym roku i do wprowadzenia klasy ósmej. W dniach 7 i 11 stycznia 1966 r. podinspektor Mieczysław Cynarski przeprowadził wizytację w szkole, stwierdził on, że grono nauczycielskie pracuje w ciężkich warunkach lokalowych i środowiskowych [50]. Od 12 do 18 kwietnia 1966 r. obchodzono Tydzień Ruchu Oporu. W dniach 14 i 15 kwietnia 1966 r. odbyła się sztafeta gwiaździsta. 16 kwietnia 1966 r. odbyło się w szkole spotkanie z przedstawicielami Wojska Polskiego w ramach obchodów 1000 – lecia Państwa Polskiego, a także spotkanie przedstawicieli sztafety w Pstrągowej Dolnej. Wzięli w nim udział nauczyciele oraz młodzież z klasy VII. Członkowie sztafety spotkali się jeszcze raz 18 kwietnia 1966 r. w Strzyżowie. Uczniowie świętowali także 1 Maja, 3 maja, w dniach 3 – 17 maja – Dni Oświaty, 9 maja Dzień Zwycięstwa, a od 8 do 15 maja Tydzień Ziem Odzyskanych. Czerwiec obchodzono jako Święto Ziemi Strzyżowskiej [51].

W roku szkolnym 1966/67 nowym kierownikiem szkoły została Emilia Maduzia. Wydział Oświaty przydzielił szkole 40 tys., a Prezydium GRN w Pstrągowej 20 tys. na bieżący remont budynku. Jesienią 1966 r. zostały odremontowane mieszkania nauczycielskie [52]. Szkoła obchodziła uroczyście 1000-lecie państwa Polskiego. Z tej okazji zorganizowano capstrzyk pod pomnikiem ofiar II wojny w Pstrągowej Dolnej. W lutym 1967 r. szkoła była wizytowana przez podinspektora Czesława Turtka [53]. W kwietniu 1967 r. zorganizowano uroczystą akademię z okazji 25-lecia PPR. W maju 1967 r. oddano w Pstrągowej linię elektryczną. Szkoła zakupiła radio z adapterem “Memento”, a z Wydziału Oświaty w Strzyżowie otrzymała telewizor “Topaz” [54]. W czerwcu 1967 r. zorganizowano uroczysty Dzień Dziecka.

W roku szkolnym 1967/68 w szkole wprowadzono program szkoły 8-klasowej. Uroczyście obchodzono 50 rocznicę Wielkiej Rewolucji Październikowej. W czasie wakacji szkoła została odremontowana. Wstawiono nowe okna i drzwi, wybudowano piece. Na zewnątrz budynku ułożono chodniki, a teren szkoły ogrodzono siatką [55].

W roku szkolnym 1968/69 szkolne koło PCK przeprowadziło szkolenie sanitarne II stopnia dla klas VI – VII. Zorganizowało także konkurs czystości między klasami. Po przyrzeczeniu harcerskim zorganizowano ognisko wspólnie z harcerzami ze Szkoły Podstawowej nr 1 i ze szkoły w Nowej Wsi. Z okazji 25-lecia PRL-u uczniowie udekorowali szkołę, a ZHP zorganizowało konkurs wiedzy o Polsce Ludowej. W ramach Dni Oświaty Książki i Prasy samorząd uczniowski zorganizował konkurs czytelniczy [56].

W roku szkolnym 1969/70 samorząd szkolny zorganizował uroczystą akademię z okazji setnej rocznicy urodzin Lenina. Natomiast Szkolne Koło PPR zorganizowało konkurs na temat: “Co zawdzięczamy wielkiemu Leninowi?”. Samorząd zorganizował także imprezy o charakterze rozrywkowym jak igrzyska zimowe i bal choinkowy. W związku z Tygodniem PCK członkowie koła PCK przeprowadzili zbiórkę uliczną. W skład drużyny harcerskiej wchodziły dwa zastępy dziewcząt i jeden chłopców. Brały one udział w kampanii “Iskra 70”. W ramach “Alertu Zwycięstwa” drużyna wykonała dwa zadania. Także zuchy brały udział w obu kampaniach [57].

W roku szkolnym 1971/72 nowym kierownikiem szkoły został Antoni Banek. Powstał pomysł by pomieszczenia zajmowane przez nauczycieli w szkole zamienić na sale lekcyjne, a osobom mieszkającym tam dotychczas wybudować dom nauczyciela [58]. Pomysłu tego nie udało się zrealizować. W okresie zimowym samorząd uczniowski kierował akcją dożywiania, a uczniowie należący do LOP prowadzili dożywianie zwierząt i ptaków. Rada Pedagogiczna podjęła czyn społeczny w związku z akcją narodową “Szukamy 20 milionów”. Zobowiązano się wykonać prace wartości 2000 zł:

– wykonać w najbliższym czasie skocznię do skoków w dal

– pomalować farbą olejną siatkę ogrodzeniową i płotki kwietników

– wspólnie przyczynić się do uporządkowania obejścia szkoły

– ubić chodnik betonowy do ubikacji szkolnej [59].

Komitet Rodzicielski pomógł w zorganizowaniu choinki noworocznej i Międzynarodowego Dnia Dziecka, a także wycieczki nad Solinę. Nauczycielki Wanda Więcek i Teresa Malita podjęły w tym roku studia wyższe. Wanda Więcek studiowała nauczanie początkowe z językiem polskim. Młodzież pomalowała siatkę wokół szkoły, wykonano boisko do siatkówki, uczniowie przepracowali kilka godzin przy naprawie drogi publicznej. Pracę wszystkich organizacji szkolnych utrudniała nauka na dwie zmiany. Na wakacjach wymieniono w szkole rynny i pomalowano lamperie [60].

W roku szkolnym 1972/73 szkoła obchodziła 200 rocznicę powstania Komisji Edukacji Narodowej. Z tej okazji urządzono wieczornicę na temat “Jaki był i czego uczył się młody człowiek w naszym wieku przed 200 laty”. Z okazji dnia Ludowego Wojska Polskiego zuchy odwiedziły groby poległych żołnierzy, uporządkowały je i zaświeciły lampki [61]. W szkole powstały kółko matematyczne, którym opiekował się Antoni Banek i kółko polonistyczne pod opieką Wandy Więcek. W kwietniu 1973 r. szkoła była wizytowana przez wizytatorów przedmiotowo-metodycznych: mgr A. Tutaka, wizytatora języka rosyjskiego, mgr J. Wojewódkę, wizytatora zajęć praktyczno-technicznych, A. Kołodziejczyka, wizytatora języka polskiego i dyrektora szkoły gminnej B Kozła, który hospitował lekcje fizyki i chemii [62]. Komitet Rodzicielski sfinansował uczniom wycieczkę do Krakowa, Wieliczki i Oświęcimia. Zuchy pracowały w szkółce leśnej, a zarobione pieniądze przekazano na Centrum Zdrowia Dziecka. W Strzyżowie powstała Poradnia Wychowawczo – Zawodowa, do której nauczyciele mogli kierować uczniów z trudnościami w nauce [63].

W roku szkolnym 1973/74 ukazało się zarządzenie, które zmieniło regulamin klasyfikacyjny. Ocena ze sprawowania została rozszerzona. Nowa skala ocen wyglądała następująco: wzorowe, wyróżniające, dobre, odpowiednie, nieodpowiednie [64]. W kwietniu 1974 r. wykonano boisko do piłki siatkowej. W zawodach organizowanych przez ośrodki gminne chłopcy zdobyli II miejsce w piłce ręcznej i III w biegach sztafetowych. W maju 1974 r. uczniowie pomalowali siatkę wokół szkoły. Pracowali także w ramach akcji “Porządek” [65]. Uczniowie uczestniczyli w części artystycznej na uroczystościach pierwszomajowych w Czudcu i z okazji Święta Ludowego w Nowej Wsi. Jak od kilku już lat, biblioteka szkolna pracowała w trudnych warunkach, bo nie miała własnego pomieszczenia. Mieściła się w szafach na korytarzu i w klasie. Sejm uchwalił ustawę o rozwoju systemu edukacji narodowej. Wprowadzono obowiązkową pracę społeczną na rzecz szkoły i środowiska. Rozszerzono zapisy do klasy I, które odbywały się z rocznym wyprzedzeniem. Wszystkie dzieci były badane i przeprowadzono z nimi zajęcia obserwacyjne. W pracy szkoły wprowadzono elementy ceremoniału szkolnego, czyli uroczyste przyrzeczenie klasy I, ślubowanie absolwentów klasy VIII, zajęcia lekcyjne rozpoczynały się elementem mobilizującym do pracy, czyli odśpiewaniem pieśni młodzieżowej i meldunkiem dyżurnego [66]. W szkole powołano koordynatora do spraw preorientacji zawodowej, który zajmował się kierowaniem uczniów do szkół ponadpodstawowych. Komitet Rodzicielski opłacił dla uczniów wycieczkę nad Solinę. Szkoła wykonała przystanek PKS i skocznię do skoków w dal [67].

W roku szkolnym 1974/75 z okazji 30-lecia zwycięstwa nad faszyzmem drużyna harcerska zarobione pieniądze przekazała na Centrum Zdrowia Dziecka, a także uporządkowała groby żołnierzy, którzy polegli w czasie II wojny światowej. Od lutego 1975 r. po odejściu na urlop macierzyński nauczycielki Jadwigi Tarnowskiej w szkole wystąpiły trudności kadrowe. Rada Pedagogiczna w porozumieniu z Wydziałem Oświaty była zmuszona do zmniejszenia przedmiotów, co ujemnie wpłynęło na wyniki nauczania [68]. Wychowawcy poszczególnych klas prowadzili obserwację środowiskową ucznia i jego potrzeb. Na tej podstawie występowano do Wydziału Oświaty i Urzędu Gminy o pomoc dla dzieci, które znajdowały się w trudnej sytuacji. Komitet Rodzicielski sfinansował Andrzejki, choinkę noworoczną, Dzień Dziecka, nagrody dla uczniów, a także wycieczkę krajoznawczą do Warszawy [69].

W roku szkolnym 1975/76 nauczyciele kładli szczególny nacisk na podniesienie poziomu nauczania z matematyki, języka polskiego i wychowania technicznego jako grupy przedmiotów będących podstawą nowoczesnego wykształcenia. Wprowadzono Kodeks Ucznia, z którym zapoznano uczniów i rodziców. W oparciu o niego ustalono sobotę jako dzień wolny od zadawania prac domowych, sprawdziany organizowano z tygodniowym uprzedzeniem, przy założeniu, że w ciągu dnia jest tylko jeden [70]. Uczniowie realizowali prace społeczno – użyteczne typu: porządkowanie obejścia szkolnego, naprawianie pomocy naukowych, które były obowiązkiem każdego ucznia.

W roku szkolnym 1976/77 grono nauczycielskie wybrało koordynatora do spraw wychowania zdrowotnego uczniów. Nadal doskonalono ceremoniał szkolny. Wprowadzono poniedziałkowe apele, a zajęcia rozpoczynano i kończono pieśnią patriotyczną. Grono nauczycielskie liczyło 7 osób. Dwie z nich były bez kwalifikacji, jeden nauczyciel studiował zaocznie, a dwóch studiowało NURT. Przy szkole działało ognisko przedszkolne [71].

W roku szkolnym 1977/78 nowym dyrektorem szkoły została Elżbieta Nowak. W tym roku wszystkie dzieci 6-letnie zostały objęte przygotowaniem przedszkolnym. Szkoła realizowała plan upowszechniania oraz rozwoju języka ojczystego, dlatego szczególny nacisk kładziono na poprawę poziomu i wyników nauczania języka polskiego, przedmiotów matematyczno – przyrodniczych i wychowania fizycznego [72].

W roku szkolnym 1978/79 znowu nastąpiła zmiana na stanowisku dyrektora i panią Nowak zastąpił Marian Pikul. Szkoła przygotowywała się do przełomowego wydarzenia w dziejach polskiej oświaty, czyli do wprowadzenia 10-letniej szkoły podstawowej. Jednym z pierwszych kroków była realizacja nowego programu przez klasę I. W perspektywie Szkoła Podstawowa nr 2 miała posiadać obniżony stopień organizacyjny i być szkołą 6-klasową, ze względu na malejącą ilość uczniów. Młodzież klas VII – X miała uczęszczać do 10-latki w Pstrągowej Dolnej [73]. Wdrażając elementy wychowania socjalistycznego Rada Pedagogiczna ustaliła następujące grupy wiekowe:

– Pacholęta – kl. I – III

– Sztubacy – kl. IV – V

– Żacy – kl. VI – VIII

Dla każdej z grup wybrano opiekuna, który miał prowadzić kronikę grupy wiekowej. Od 3.X. do 6.X. 1978 była przerwa w zajęciach dydaktycznych przeznaczona na pomoc w wykopkach dla osób starszych. Księgozbiór biblioteki szkolnej liczył już 3783 woluminów, a szkoła prenumerowała 24 tytuły czasopism [74]. 15 sierpnia 1979 r. została podpisana umowa o objęciu patronatu nad tutejszą szkołą przez Spółdzielnię Kółek Rolniczych w Czudcu. W ramach tej umowy Komitet Opiekuńczy zobowiązał się:

– Udostępniać autobus zakładowy w celu realizowania wycieczek szkolnych

– Częściowo pokrywać finansowanie dożywiania dzieci i młodzieży w okresie jesienno – zimowym

– Pokryć koszty zainstalowania telefonu w budynku szkoły [75].

W roku szkolnym 1979/80 przy Szkole Podstawowej nr 2 powołano Społeczny Komitet Rozbudowy Szkoły. Pierwsze posiedzenie Komitetu odbyło się 9 grudnia 1979 r. Jego zadaniem było zabezpieczenie bazy lokalowej niezbędnej do realizacji zadań przez szkołę dziesięcioletnią i poprawę warunków lokalowych i socjalno – bytowych nauczycieli poprzez wybudowanie dla nich budynku mieszkalnego [76]. Szkoła utrzymywała stały kontakt z Zespołem Szkół Mechanicznych oraz Rzeszowskim Zakładem Graficznym. Częściowo odnowiono elewację budynku szkoły by zlikwidować zacieki, a w salach przebudowano piece kaflowe. Poprawiono także warunki higieniczne nauczycieli mieszkających w szkole dzięki wykonaniu prysznica i ubikacji, a także uzupełniono szyby w budynku [77].

Rok szkolny 1980/81 był trzecim rokiem wdrażania w życie reformy edukacji narodowej. Stało się jasne, że 10-letnia szkoła średnia prawdopodobnie nie zostanie wprowadzona w życie z uwagi na wysokie koszty. Wiele problemów sprawiało dowożenie uczniów do zbiorczych szkół gminnych. Oficjalnie reforma nie została odwołana, lecz zawieszona [78].

W roku szkolnym 1981/82 od 1 września 1981 r. na okres 5 lat na dyrektora szkoły została powołana nauczycielka Monika Stawarz [79]. Po opuszczeniu mieszkania przez byłego dyrektora Pikula, kancelarię szkoły zorganizowano na piętrze, w dawnym pomieszczeniu. Kuchnię przeznaczono na salę lekcyjną dla ogniska przedszkolnego, a dotychczasową kancelarię przeznaczono na salę lekcyjną dla klas młodszych. W związku z tym zrezygnowano z organizowania lekcji w pobliskim Domu Strażaka, co dotychczas miało miejsce. Został wprowadzony nowy regulamin Rady Pedagogicznej, która mogła wyrazić zgodę na usunięcie nieodpowiedniego nauczyciela. Miała decydować o tym większość głosów 2/3 członków rady i uchwała o usunięciu była prawomocna. Ilość godzin pracy nauczyciela została uregulowana i wynosiła 24 godziny tygodniowo dla nauczycieli uczących 6-latki i 22 godziny tygodniowo dla pozostałych [80]. W związku z ogłoszonym 13 grudnia 1981 r. stanem wojennym, dyrektor szkoły posiadał jednoosobową odpowiedzialność – sam podejmował decyzje i ponosił odpowiedzialność karną. Mógł zgłosić wniosek o dyscyplinarne zwolnienie pracownika bez konsultacji ze związkami zawodowymi, których działalność została zawieszona. Dyrektor miał prawo zlecenia każdemu pracownikowi dodatkowych obowiązków nieodpłatnie. Na okres stanu wojennego zawieszono wszelkie urlopy okolicznościowe nauczycieli. Czas nauki ustalono odgórnie w godzinach od 8:00 do 18:00 przy czym szkoły nie mieszczące się w tym czasie powinny były przejść na 6 dniowy tydzień pracy z zachowaniem 5 dniowego tygodnia pracy dla nauczycieli. Wszelką korespondencję służbową należało doręczać na pocztę odklejoną [81]. Nauczyciele zobowiązali się dokonać analizy Dekretu o stanie wojennym z uczniami na godzinach wychowawczych i lekcjach wychowania obywatelskiego. Zmianie uległy oceny ze sprawowania. Teraz były to oceny: wzorowe, wyróżniające, poprawne, nieodpowiednie i naganne. Od 1 grudnia 1981 do 30 marca 1982 uczniowie korzystali z dożywiania, czyli szklanki herbaty i bułki, zorganizowanego przez nowy zarząd Komitetu Rodzicielskiego. Sprowadzono nowe stoliki i krzesełka dla wszystkich uczniów, co poprawiło wygląd estetyczny szkoły [82].

W roku szkolnym 1982/83 szkoła pracowała przez 6 dni w tygodniu, przy czym soboty przeznaczone były na działalność uczniów w kółkach przedmiotowych, a także na zbiórki harcerskie i zuchowe oraz spotkania SKS-u. Praca szkoły była utrudniona ze względu na braki w zaopatrzeniu w zeszyty, podręczniki i przybory szkolne. W lutym 1983 odbyła się w szkole kontrola Sił Zbrojnych [83].

\ W roku szkolnym 1984/85 wykonano nowe ogrodzenie wokół szkoły by poprawić bezpieczeństwo uczniów. Wyremontowano także sanitariaty [84]. Nauka odbywała się na dwie zmiany od 8:00 do 16:00. Grono nauczycielskie liczyło 10 osób, z których 3 posiadały wykształcenie wyższe, a 7 osób wyższe zawodowe: dwie ukończyły Studium Nauczycielskie, a dwie posiadały wykształcenie średnie pedagogiczne, a 2 były niewykwalifikowane. Zorganizowano wycieczkę krajoznawczą Warszawa – Czarnolas – Sandomierz. Szkoła otrzymała aparat telefoniczny [85].

Rok szkolny 1985/86 został w Polsce ogłoszony Rokiem Morza. Z tej okazji Samorząd Uczniowski zorganizował różne imprezy o tematyce morskiej. W ramach podnoszenia poziomu kulturalnego uczniowie byli w kinie, w Teatrze im. Siemaszkowej, a także mieli spotkanie z aktorem z teatru w Tarnowie [86]. Dla klas II, III i IV szkoła zorganizowała także wyjazd do Muzeum w Rzeszowie i Zamku w Łańcucie. Nauka nadal odbywała się na dwie zmiany, a klasy znowu były łączone ze względu na małą ilość uczniów. Dwie długoletnie nauczycielki SP nr 2 Jadwiga Such i Janina Stawarz obchodziły w tym roku 20-lecie pracy i Rada Pedagogiczna zwróciła się z wnioskiem o nadanie im Złotego Krzyża Zasługi [87].

W roku szkolnym 1986/87 nauka nadal obywała się w klasach łączonych II – II, IV – V, VI – VII i nadal na dwie zmiany ze względu na złe warunki lokalowe. Szkoła miała braki kadrowe, dlatego kilku nauczycieli uczyło na 1,5 etatu zgodnie ze zgodą Kuratorium. Zorganizowano w szkole kurs uczący uczniów poruszania się po drogach. Kurs prowadziła nauczycielka Krystyna Kawa [88].

W roku szkolnym 1987/88 nauczyciele zapoznali się z nową propozycją Kodeksu Ucznia. 16 lutego 1988 r. podsumowano wizytację szkoły przeprowadzoną przez Inspektora Oświaty i Wychowania w Czudcu. Wizytację przeprowadzili starszy wizytator KOiW mgr Jan Stodolak, Inspektor OiW w Czudcu mgr Agnieszka Kałamarz, za-ca Inspektora OiW mgr Marta Proksa [89]. Drużyna harcerska “Sokoły” zagospodarowała harcówkę. Utworzono kronikę, proporzec i pieczęć stemplową. Kronika zajęła II miejsce w konkursie pod hasłem “Kronika, totem, proporzec”. Zorganizowano dla uczniów kurs na kartę rowerową. Kolejny rok z rzędu szkoła nie zrealizowała zadań gospodarczych ze względu na brak mocy przerobowej. Nadal nie wykonano szatni i nie wyremontowano budynku gospodarczego [90].

W roku szkolnym 1988/89 Zarząd Samorządu Uczniowskiego wziął udział w I Sejmiku Samorządów Szkolnych w Babicy. W ramach rozwijania zainteresowań technicznych i preorientacji zawodowej, a także poznawania przemysłu najbliższego środowiska zorganizowane zostały wycieczki do zakładu pracy “Instal” i “Iglopol”. Uczniowie byli na wycieczkach turystyczno – krajoznawczych w Przemyślu, Krakowie, Oświęcimiu i Żarnowcu, a także na biwaku w Kamionce [91].

Przypisy

1. J. Kuszaj, Kronika Szkoły Podstawowej w Pstrągowej Gornej, [b. s.].

2. Tamże, [b. s.].

3. Tamże, [b. s.].

4. Tamże, [b. s.].

5. Tamże, [b. s.].

6. Tamże, [b. s.].

7. Tamże, [b. s.].

8. Tamże, [b. s.].

9. Tamże, [b. s.].

10. Tamże, [b. s.].

11. Tamże, [b. s.].

12. Tamże, [b. s.].

13. Tamże, [b. s.].

14. Tamże, [b. s.].

15. Tamże, [b. s.].

16. Tamże, [b. s.].

17. Tamże, [b. s.].

18. Tamże, [b. s.].

19. Tamże, [b. s.].

20. Tamże, [b. s.].

21. Tamże, [b. s.].

22. Tamże, [b. s.].

23. Tamże, [b. s.].

24. Tamże, [b. s.].

25. Tamże, [b. s.].

26. Tamże, [b. s.].

27. Tamże, [b. s.].

28. Tamże, [b. s.].

29. Tamże, [b. s.].

30. Tamże, [b. s.].

31. Tamże, [b. s.].

32. Tamże, [b. s.].

33. Tamże, [b. s.].

34. Tamże, [b. s.].

35. Tamże, [b. s.].

36. Tamże, [b. s.].

37. Tamże, [b. s.].

38. Tamże, [b. s.].

39. Tamże, [b. s.].

40. Tamże, [b. s.].

41. Tamże, [b. s.].

42. Tamże, [b. s.].

43. Tamże, [b. s.].

44. Tamże, [b. s.].

45. Tamże, [b. s.].

46. Protokoły Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej nr 2 w Pstrągowej z lat 1964 – 1967, [b. s.].

47. Kronika Szkoły Podstawowej w Pstrągowej Górnej, [b. s.].

48. Protokoły Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej nr 2w Pstrągowej z lat 1964 – 1967, [b. s.].

49. Kronika Szkoły Podstawowej w Pstrągowej Górnej, [b. s.].

50. Protokoły Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej nr 2 w Pstrągowej z lat 1964 – 1967, [b. s.].

51. Tamże, [b. s.].

52. Kronika Szkoły Podstawowej w Pstrągowej Górnej, [b. s.].

53. Protokoły Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej nr 2 w Pstrągowej z lat 1964 – 1967, [b. s.].

54. Kronika Szkoły Podstawowej w Pstrągowej Górnej, [b. s.].

55. Tamże, [b. s.].

56. Protokoły Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej nr 2 w Pstrągowej z lat 1969 – 1970, [b. s.].

57. Tamże, [b. s.].

58. Protokoły Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej nr 2 w Pstrągowej z lat 1971 – 1973, [b. s.].

59. Tamże, [b. s.].

60. Tamże, [b. s.].

61. Tamże, [b. s.].

62. Tamże, [b. s.].

63. Tamże, [b. s.].

64. Protokoły Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej nr 2 w Pstrągowej z lat 1973 – 1975, [b. s.].

65. Tamże, [b. s.].

66. Tamże, [b. s.].

67. Tamże, [b. s.].

68. Tamże, [b. s.].

69. Tamże, [b. s.].

70. Protokoły Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej nr 2 w Pstrągowej z lat 1975 – 1977, [b. s.].

71. Tamże, [b. s.].

72. Protokoły Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej nr 2 w Pstrągowej z lat 1977 – 1978, [b. s.].

73. Protokoły Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej nr 2 w Pstrągowej z lat 1979 – 1981, [b. s.].

74. Tamże, [b. s.].

75. Tamże, [b. s.].

76. Tamże, [b. s.].

77. Tamże, [b. s.].

78. Tamże, [b. s.].

79. Protokoły Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej nr 2 w Pstrągowej z lat 1981 – 1984, [b. s.].

80. Tamże, [b. s.].

81. Tamże, [b. s.].

82. Tamże, [b. s.].

83. Tamże, [b. s.].

84. Protokoły Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej nr 2 w Pstrągowej z lat 1984 – 1986, [b. s.]. 85. Tamże, [b. s.].

86. Tamże, [b. s.].

87. Tamże, [b. s.].

88. Protokoły Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej nr 2 w Pstrągowej z lat 1986 – 1987, [b. s.].

89. Protokoły Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej nr 2 w Pstrągowej z lat 1988 – 1989, [b. s.].

90. Tamże, [b. s.].

91. Tamże, [b. s.].

 

Możliwość komentowania jest wyłączona.